P: Na ile jest pan/pani w stanie porozumieć się ze swoimi zwierzchnikami?
O: Generalnie, lubię pracować z ludźmi i szczególnie cenię sobie współpracę ze zwierzchnikami, którzy na bieżąco informują mnie o rezultatach mojej pracy. Z moimi dwoma poprzednimi zwierzchnikami utrzymywałem świetne stosunki, a Ci stawiali mnie w rzędzie najlepszych pracowników pod względem kooperacji i jakości wykonywanej pracy.
Cokolwiek odpowiecie, pamiętajcie o konieczności ukazania takich stosunków w pozytywnym świetle, Wasz rozmówca będzie raczej szukał wskazówek dotyczących waszej postawy wobec zwierzchnika, niż przywiązywał wagę do Waszego zachowania.

P: Jakie stosunki utrzymuje pan/pani ze swoimi współpracownikami?
O: Uważam siebie za pracownika lubiącego pracować w zespole. Lubię koleżeńską atmosferę, która często tworzy się podczas pracy z innymi profesjonalistami. Zdarza się, iż występuję w roli rzecznika grupy i czasami przejmuję incjatywę. Moi współpracownicy szanują moją pracę i często zwracają się do mnie o poradę. Pracodawcy szukają osób potrafiących pracować w grupie, nie stwarzających międzyludzkich problemów, które docierają do ich zwierzchników oraz takich, które potrafią być produktywne pracując w dużej grupie. Powinniście zaznaczyć, iż jesteście osobą tego pokroju i dobrze czujecie się w takim środowisku.

P: Jak okresliłby/-aby pan/pani swój sposób kierowania podwładnymi?
Jeśli staracie się o stanowisko kierownicze, pokażcie, że rozumiecie zasady dobrego sprawowania władzy i używajcie do tego odpowiedniego języka. To pytanie stanowi w większym stopniu sprawdzian waszej wiedzy, niż próbę Waszego zachowania wobec podwładnych.

P: Jak odniósłby/-aby się pan/pani do pracy ze zwierzchnikiem, który jest mniej wykształcony, inteligentny lub kompetentny od pana/pani?
O: Z reguły nie mam problemów z porozumiewaniem się z członkami zarządu, bez względu na ich wiek, wykształcenie lub doświadczenie, szczerze mówiąc, mam jednak trudność z zaakceptowaniem mało efektywnej pracy, zwłaszcza kiedy wpływa to na jakość mojej własnej. Zakładam , że jeżeli istnieje problem dotyczący zarządzania, to będzie on rozwiązywany na poziomie kierowniczym. Oczekuję, że będę oceniany/-a na podstawie mojej pracy, a nie według braku umiejętności pozostałych.
To pytanie może się pojawić w firmach, gdzie istnieje znacząca różnica w poziomach wykształcenia, wiedzy i jakości pracy miedzy starym a młodym pokoleniem. Starsze firmy, w których nastąpiły nagłe zmiany, często stają w obliczu takiej sytuacji. Jeżeli jesteście przygotowani na taką możliwość, zaznaczcie to. Jednocześnie jest to dobry sposób na dowiedzenie się czegoś o wewnętrznej sytuacji firmy w kwestii potencjalnych problemów z zarządzaniem.

P: Czy preferuje pan/pani pracę pojedynczo, czy w zespole?
O: W większości sytuacji jestem pracownikiem „zespołowym " i pomimo, że nie oczekuję znaleźć się w świetle reflektorów, jestem zazwyczaj zadowolony /-a wykonując to, co do mnie należy, równocześnie, dobrze mi się pracuje nad zadaniami, które wymagają indywidualnej inicjatywy i kreatywności. Nie potrzebuję przewodnictwa. Wystarczy, że dowiem się co ma być zrobione, a uzyskam to pracując sam /-a lub konsultując się z innymi.
Większość firm poszukuje pracowników „zespołowych" tzn. ludzi lubiących pracować w grupie, niż samotników. Najlepiej jest stwierdzić, że należycie do tej pierwszej grupy ale radzicie sobie dobrze w obu sytuacjach.

P: Jak inni oceniają pana/pani pracę?
O: Generalnie, ludzie z którymi pracuję, określają mnie jako osobę, na której można polegać. Moi zwierzchnicy i współpracownicy często zwracają się do mnie po radę i przewodnictwo. Świetnie radzę sobie również w pracy z klientami, z których wielu jest ze mną już od ponad pięciu lat.
Na to pytanie można odpowiedzieć na wiele sposobów. Pamiętajcie, że słowo „inni" może równocześnie określać waszych zwierzchników, współpracowników, podwładnych lub klientów. Pokażcie dowody na to, że Wasza praca jest ceniona za jej ilość i jakość.

P: Jak radzi sobie pan/pani z krytyką?
O: Cenie sobie konstruktywną krytykę, ponieważ pomaga mi ona lepiej wykonywać swoją pracę. Umiem słuchać i przyjąć krytykę, jeżeli jest ona uzasadniona. Staram się wtedy przedsięwziąć odpowiednie kroki, by nie być na nią narażonym /-a. Gdy uważam ją za bezpodstawną, staram się pytaniami zgłębić problem. Do tej pory nie miałem z tym problemów, gdyż staram się być otwarty /-a, gdy w grę wchodzi moja praca. To pozwala mi na pokonanie przeszkód, zanim staną się powodem do krytyki.
To kolejne pytanie dotyczące Waszego radzenia sobie w miejscu pracy. Pokażcie, że przyjmujecie możliwość krytyki, traktujecie ją jako coś pozytywnego oraz potraficie sobie z nią radzić.

P: Czy uważa się pan/pani za osobę chętnie podejmującą ryzyko? Proszę podać przykłady takiej sytuacji.
Uważajcie, to może być podchwytliwe pytanie, zwłaszcza, gdy firma nie zamierza zatrudniać ryzykantów. Zastanówcie się nad sytuacją i oszacujcie, czy taka postawa może uchodzić za pozytywną w tym wypadku. Jeśli tak, odpowiedź poprzyjcie szczegółowymi przykładami. Jeśli jesteście niepewni, zaznaczcie, iż posiadacie wymagane cechy do podejmowania ryzyka, lecz jesteście również osobą myślącą bardzo racjonalnie i odpowiedzialną, a nie lekkomyślnym ryzykantem.

P: Czy uważa pan/pani siebie za osobę z większą inicjatywą, niż inni?
O: Tak, większość prac dawała mi dużą swobodę w podejmowaniu decyzji, zwłaszcza na poziomie produkcyjnym. W rzeczywistości, była ona częścią mojej poprzedniej pracy. Pracowałem/-am w kręgach, gdzie oczekiwano inicjatywy z mojej strony cały czas. Czy mogliby mi państwo powiedzieć jak w tej firmie się do tego zagadnienia podchodzi? Według jakiego systemu podejmowane są decyzje? Czy można powiedzieć, ze jest on wysoko zdecentralizowany? Czy inicjatywa u pracowników, zwłaszcza w kwestii produkcji jest popierana ?
Pracodawcy cenią sobie pracowników z duża inicjatywa, gdyż oznacza to mniej czasu spędzonego na zadaniach kierowniczych. Zakładając, że należycie do takich osób, potwierdźcie fakt, przyznając, iż zdarza Wam się wychodzić z inicjatywą częściej, niż innym.

P: Czy umie pan/pani radzić sobie z nowymi zadaniami? Proszę podać przykłady.
O: Tak, jestem w stanie przyjąć nowe zadanie i pomyślnie doprowadzić je do końca, bez kierowania z zewnątrz. Gdy zostałem/-am zatrudniony/-a w drukarni „Stabill", firma przyjęła zlecenie, z którym nie bardzo mogła sobie poradzić. Zajmowała się drukowaniem, a o sposobie wydawania książek niewiele wiedziała. Dostałem polecenie, aby się tym zająć. Nie bylem/-am ekspertem w tej branży, ale znalem/-am ogólne zasady reklamy i dystrybucji, wiec poszerzając wiedzę w tym temacie, szybko zdobyłem potrzebne mi informacje. Już pod koniec pierwszego roku wydrukowany nakład wyczerpał się, a w następnym musieliśmy zwiększyć go o 300%.